Meditatie

Ds. Leonie Bos, predikant wijkgemeente Bron/Vredeskerk
Uit: Prot. Kerknieuws Gouda, 17 februari 2012

Voor de verandering

Op woensdag 22 februari 2012 is het Aswoensdag. Op zondag 8 april is het Pasen. Tussen deze dagen veertig dagen van inkeer, berouw en boete. Veertig, de zondagen niet meegerekend. Zondag blijven we het feest van de opstanding, van het leven vieren. In deze 40 dagen staan we stil bij Jezus' weg naar zijn dood en naar zijn opstanding. Bij de keuzes die hij maakte. Niet toegeven aan de verleiding van de duivelse krachten. God trouw blijven, want het leven overwint uiteindelijk. Van oudsher wordt juist deze tijd ervaren als een goede tijd om ook zelf stil te staan bij ons leven, bij ons doen en laten, bij ons geloven en hopen. Veel mensen proberen dagelijks een moment te vinden om stil te staan bij de vragen van dit bestaan, bijvoorbeeld  hoe we als christenen in de wereld staan. De jongeren krijgen daarvoor in de verschillende kerken een boekje uitgereikt, een gezamenlijke actie van de jeugddiakenen, in het kader van het project Make a Difference. Aan de hand van dit boekje kunnen de jongeren het verschil maken op weg naar Pasen. Ook het kindernevendienstproject draait om verandering, opstapje is telkens een juf die een niet zo gezellige klas gezelliger wil maken, hoe kunnen de juf en de kinderen deze verandering aanpakken. Dit project is gekoppeld aan lezingen uit Ezechiël, die naast lezingen uit de evangeliën gelezen worden.

Ezechiël is niet de meest toegankelijke profeet. Volgens de datering van het boek is hij in Babylonië werkzaam, van 593 tot 571 voor Christus. Daar, ver van de tempel in Israël maakt God zich aan hem bekend. Ezechiël moet namens God het woord voeren. Het volk is koppig, maar Ezechiël wordt zelf ook hard gemaakt om daar tegen te kunnen. Hij moet er ook achter komen dat het niet allemaal van hem afhangt en om hem draait, maar uiteindelijk gaat over God, en over Zijn volk. Gaandeweg wordt de boodschap duidelijk, mensen zijn ook zelf verantwoordelijk voor hun doen en laten, kunnen zich niet verschuilen achter de massa of anderen. Ieder mens is zelf verantwoordelijk, en dat is een heel “moderne” boodschap.  Gaandeweg in het boek komt er ook zicht op hoe de ballingschap niet het einde is. Maar juist oproept tot inkeer, tot verandering. Jezelf niet te groot willen maken, gerechtigheid te doen, de weg van God te volgen. Zo zien we in de lezingen uit het boek Ezechiël de roep om verandering. En op de dag dat het Paasevangelie mag klinken klinkt ook het verhaal van het dal met de dorre doodsbeenderen, uit Ezechiël 37. Juist omdat we met Pasen horen van een nieuwe werkelijkheid die haaks staat op wat we gewoonlijk zien en meemaken in deze wereld. Juist omdat we met Pasen mogen horen van de liefde van God die verder, dieper en hoger gaat dan wij bevatten kunnen. Juist omdat we met Pasen pas echt een beeld krijgen bij zijn genade. Zo mogen we horen van Gods werkelijkheid, zijn vergevende kracht blijkt ongekend.
Karel Eykman dichtte bij die lezing uit Ezechiël 37 het gedicht Uit het dorre doodsbeenderendal